Siyah upuzun bir ahşap masada oturuyorum. Kafamı kaldırdığımda, önümde ışıl ışıl uzanan Seyhan Nehri'ne bakıyorum. Adana'dayım. Annemin evinde... Yıllar önce de önümde onlarca test kitabı ile aynı masada otururdum. Uykusuz geceler, filtre kahve bu kadar yaygın olmadığı için bardak bardak içilen Nescafe'ler ve üniversite sınav stresi... Aynı manzaraya bakıp, İstanbul'a taşınmanın hayallerini kurardım. Yepyeni bir … Okumaya devam et Look at where we are, remember where we started out!*

Çok beğendiğim bir adamla ilk buluşmaya gider gibi heyecanlıyım şu anda. Yıllardır birlikte olduğum, her tepkisini önceden kestirebildiğim, her mimiğini bildiğim bir sevgilimden "Heyecanımı kaybettim." diyerek ayrıldıktan sonra, başka ve yepyeni bir adamın kollarına koşuyormuş gibi hissediyorum. Kalbim hızla çarparken, beynimden onlarca soru geçiyor: Durup durduk yerde icat çıkarmanın gereği var mıydı? Eskiyi özleyecek miyim … Okumaya devam et Merhaba!