Bir yeni yaş daha kapıya dayanmışken…

Yazın sonuna gelmek hep içimi biraz hüzünle dolduruyor. Bronz bacaklarımı, küçücük valizlerle evden haftalarca uzak kalabilmeyi, bir jean şort ile günlerimi geçirebilmeyi, yaz mevsiminin insana verdiği pervasız hissi, günlerin uzunluğunu, açık havada oturmayı içtenlikle çok seviyorum. Diğer yandan havaların tam olarak soğumasından önceki ekim ayı, benim doğum günümü içerdiği için bana özel farklı da bir … Okumaya devam et Bir yeni yaş daha kapıya dayanmışken…

dancıng people are never wrong

Kaş'taki son gecemizde, bunun birlikte son gecemiz olduğunu hatırlayarak biraz hüzünlü dönüyoruz otelimize. Benim toplantılarım için İstanbul'a dönmem gerekiyor, o da arkadaşlarıyla birlikte Antalya'da birkaç gün geçirdikten sonra, almayı planladığı eve bakmak için oldukça uzaklara gidecek. Hem dans edip eğlendiğimiz, hem derin sohbetler ettiğimiz, hem spor yaptığımız, hem bütün dünyayı unutup yeryüzünde sadece ikimiz varmış … Okumaya devam et dancıng people are never wrong

2022’ye notlar ve tek yeni yıl kararım

İstanbul'a 2004 yılında taşındım. Benim hayatımda gerçekten dönüm noktası bir tarih olduğunu düşünüyorum, çünkü hayatımda her anlamda yepyeni bir sayfa açılmıştı: Ailemden ayrı yaşamaya başladığım, yeni bir şehre taşındığım, üniversiteli olduğum, 18 yaşımı doldurduğum yıldı. Hepsi bir arada oldu. Heyecanlı olduğum kadar kaygılarla da doluydum: Başarılı olacak mıyım, mezun olabilecek miyim, istediğim gibi bir hayat … Okumaya devam et 2022’ye notlar ve tek yeni yıl kararım