Romanya'ya bundan yıllar önce bir kere daha gitmiştim. Çok yakın bir kız arkadaşımla birlikte gitmeye niyetlenmiştik; fakat onun vizesi yetişmemişti. Seyahatten önceki hafta ben valizimi toplamayı, kendime konaklayacak bir yer ayarlamayı planlarken de, o zamanlarki büyük bir aşkım kapıma dayanıp, 'sürekli aklına geldiğimi, sokakta bile bir sürü kişiyi ben sanıp heyecanlandığını, beni hayatında istediğini ve … Okumaya devam et Romanya / Festival Retreat ve İlk Tek Başıma Festival Deneyimim
Bizim ekiplere yeni biri katıldığında benim sorumluluğumda olan ve yaptığım işleri duyduklarında hep "Bunların hepsini birden siz yapıyor olamazsınız." diyorlar. Birlikte uzun süredir çalıştığım kişiler ise, muzipçe gülümseyerek "Onun gizli güçleri var." diye cevap veriyorlar. Aslında bunun arkasında gizli güç filan yok. Ben zamanın verimsiz harcanmasına tahammül edemiyorum, zamanı yönetme ve verimli çalışma konusunda takıntılıyım. … Okumaya devam et Kurumsal Hayatta İşe Yarayan Dijital Tavsiyeler
Özellikle benim kuşağımda (80-90'larda) doğmuş, güçlü ve eğitimli anneler tarafından yetiştirilmiş kadınlarda olağanüstü bir her şeyi halletme yeteneği var. Bu yıllarda etrafta mutsuz evlilikler yaşayan ancak ekonomik özgürlüğü veya bir mesleği olmadığı için hiç haketmediği davranışlara maruz kalmaya devam eden kadınların sayısı çok fazlaydı. Annelerin genellikle ev hanımı olduğu, çok azının yüksek öğrenim gördüğü ve … Okumaya devam et Her düştüğünde “Acımadı ki!” diyerek ayağa kalkıp koşmaya devam eden kadınlara selam olsun!
Zaman planlaması söz konusu olduğunda "bir sürü işi, belli bir zaman dilimine kağıt üzerinde en efektif görünecek şekilde sığdırmanın" çok şık ve kocaman ve fakat temeli olmayan bir apartman dikmek gibi olduğunu düşünüyorum. Evet şahane güzel görünüyor o planlar, her seferinde "Bu kez oldu." dedirtiyorlar, ancak sonra yine pratikte çalışmayarak size kendinizi kötü hissettiriyorlar. Güzel … Okumaya devam et Zaman Planlaması -2: Kendi VIP’nizi seçmek
İlk nefesimden itibaren 37 seneyi devirdim bu dünyada. Ve hala her yerde 29 yaşında olduğumu iddia etmeye devam ediyorum. Geçen haftalarda izlediğim bir filmde her şeyin istatiksel oranı ve sayılarını esas alan bir anlatım vardı. "Keşke elimde öyle datalar olsaydı, toplamda kaç kilometre yol yaptığımı, kaç saat öpüştüğümü, kaç saat dans ettiğimi, kaç saat kahkaha … Okumaya devam et İyi ki doğmuşum be, güzel yaşıyorum bu hayatı!
Yakın ve samimi kız arkadaş şifası diye bir şey gerçekten var. Bir de o kız arkadaşların algısı keskin, travmatik deneyimi bol, hayat ve ilişkiler hakkında kafa patlatmışlığı çok, sevgileri bonkör ve mizah anlayışı sıkıysa, başına ne gelmiş olursa olsun, ne kadar dibe batmış, ne kadar kaybolmuş olursan ol kurtarırlar seni oradan. "Yakın" ve "samimi" olmaları … Okumaya devam et “Ben çok saçma bir saatte olay yerindeyim.” dedi güneşi birayla selamladı!
Ben oldukça iyi hayat standartlarının içinde doğan şanslı çocuklardandım. Üniversite mezunu, gayet güzel işler yapan, genelden farklı sıra dışı yanları olan, oldukça vizyoner anne ve babaya sahip olmak da en az hayat standartlarım kadar büyük şanslarımdan biriydi. Havuzlu, gayet güzel manzaralı bir sitede yaşıyorduk, evimize düzenli temizliğe gelen bir ablamız vardı. Annemle babam çok güzel … Okumaya devam et Konfor alanlarımdan sıkça çıkıyorum, limitlerimi test ediyorum, sonra güvenle diyorum ki: I don’t break ı bend.
Hayatımın bir döneminde, "dengeli ve düzenli bir hayat sürme" derdine düşmüştüm. Kesintisiz her gün uyguladığım rutinler oluşturmak ve belli bir beslenme ile uyku düzeni tutturmak için kendimi hırpalama seviyesinde çaba harcıyordum. Muhtemelen hayatımın son on senesindeki en keyifsiz dönemdi bu. Zaten her sabah uyanıp İkitelli'deki şirkete gidiyordum, orada oldukça birbirinin tekrarı iş günleri geçirirken, üzerine … Okumaya devam et balance doesn’t protect you. It lımıts you.
Seyahat etmediğim zamanlarda nisan ve ekim arası dönemi Teos ve İstanbul'da geçiriyorum. 536km'lik bu yolu gidip gelmeyi seyahatten saymıyorum, çünkü ikisi de benim evim. Genellikle nisan ayı itibarıyla Teos'a her gidişimde en az iki hafta kalıyordum. Bu sene, ne yüz yüze toplantılarım ve resmi evrak işlerim bitebildi, ne de havalar tam anlamıyla yaz havasına geçebildi; … Okumaya devam et Teos ve İstanbul Arası Zig Zaglarla Yaz Beklemek
Çocukluğumda Adana'da yaşadığımız yıllarda, anneannem Suadiye'de otururdu, halam Levent'te, benimle yaşıt kızları olan aile dostlarımız Arnavutköy'de, anneannemin kız kardeşi Cihangir'de, kuzenlerim Büyükçekmece'de... Oldukça sık hepsine gidip gelirdim ve uzun zamanlar geçirirdim onlarla. Hepsiyle İstanbul deneyimim birbirinden o kadar farklı olurdu ki! Anneannemle Bağdat Caddesi'nde yürüyüşler yapar, çoğunlukla kitapçıları gezerek kitaplar alırdık, sonra onun evinde uzun … Okumaya devam et İstanbul ile tuhaf aşkımız
Bir Doz Minik Güzel Şey 