Gürcistan uzun zamandır aklımda olan bir istikametti. Büyük bir beklentim olduğundan değil de, daha çok burnumuzun dibinde birkaç gün kaçılabilecek bir yer olduğundan… Ve daha önce hiç gitmediğimden… Çok gelişmemiş, kasabaya benzer şehirlerle karşılaşacağımı düşünüyordum. “Amaaan çok ucuzmuş, gidelim bir hafta sonu kafa değişikliği olur.” diyordum. Her niyetlendiğimde, Hopa ve Tiflis uçak biletlerinin fiyatına bakıp, … Okumaya devam et Macera ve Şarap Dolu Gürcistan’a Giriş
Yunanistan'a gidildiğinde planlar ve beklentiler neredeyse hep aynıdır: Bolca uzo ve şarap tüketmek, güzel ahtapot ızgaraları mideye indirmek, keyifli taverna gecelerinde çakırkeyif halde kadehleri tokuşturmak ve mevsim uygunsa bir de deniz kıyısında güneşlenip billur gibi denizlere girmek. Tabii gidilen yer Yunan adalarından biriyse plan ufak değişiklikler gösterebilir; yine temel hatları ile her Yunanistan ziyareti yukarıda … Okumaya devam et Alternatif Dedeağaç: Dadia Ormanı, Casino Thraki ve Kavala açılımı
Akşam mahallemizde sushilerimizi yiyor, şaraplarımızı içiyoruz. Mr. Papyon’un “Çok geçe kalmayalım, sabah erken kalkacağız.” uyarısını pek ciddiye almıyorum. Evet, sabah erkenden yola çıkmaya karar verdik, ama yakalanacak bir uçak yokken ve arabayla çıkılacak bir seyahat söz konusuyken, kimsenin gerçekten 5:00’te evden çıkacağına kesinlikle inanmıyorum. Hep “Aman gün ölmesin.” denir, “Erkenden yola çıkalım.”, sonra bir kaç … Okumaya devam et Hellas Komşu: Alexandroupoli (Dedeağaç)
Adana ile ilgili nasıl meşhur olduğunu kesinlikle anlamadığım şeylerden biri su böreği. Bir Adanalı olarak, Adana'da yaşadığım yıllarda kahvaltı için kalkıp Antakya'ya bile giderdik; ama börek yemek için Yüreğir'e gitmek? Kesinlikle böyle bir şey yoktu hayatımızda. Ben mi bir şey kaçırdım, diye Adanalı arkadaşlarıma da sorduğumda herkes "Ne böreği ya, Kazım'da muzlu süt yengen yenir." … Okumaya devam et Humus ile kuş gözü lahmacun mu ilginizi çeker, Kleopatra’dan Aziz Paul’e tarih mi? Tarsus.
Adana son bir kaç yılda çok popüler bir hafta sonu istikameti oluverdi. Ben üniversitede okurken, "Adanalıyım" dediğimde genelde burun kıvırılırdı; şimdi "Adanalıyım." dediğim anda "Beni de götürür müsün?" sorusu geliyor. Bunda, Adana hakkında çıkan haberlerin, çekilen dizilerin ve belgesellerin, bir de Portakal Çiçeği Festivali'nin büyük etkisi var sanıyorum. Bir de influencer'ların paylaştığı çok iştah açıcı … Okumaya devam et Şehir portakal çiçeği kokarken gel, ama en belalı mahalleleri gez: ADANA
İstanbul'a taşındığım ilk yıllarda "Adanalıyım" dediğimde, herkesten "Hiç Adanalı'ya benzemiyorsun." cevabı alıyordum. İnsanların aklında Adanalı olmak, çikolata bir tene ve kara kaşlara kara gözlere sahip olup, K harfleri vurgulu konuşmak anlamına geliyordu. Hayatında daha önce hiç Adana'ya gelmemiş arkadaşlarım, orada biraz zaman geçirdikten sonra, hafif bir mahçubiyetle "Ee, burası oldukça modern bir şehirmiş. Ben daha … Okumaya devam et Adana- Tarsus Hattında Bir Hafta Sonu
Hep birden fazla evde yaşayanlardan oldum ben. Üniversiteye başlayana kadarki süreçte hafta içlerini Adana'daki evimizde, haftasonlarını Toroslar'daki dağ evimizde geçirirdik. Haftanın en az birkaç günü de dedemle babaannemde kalırdım. Bu evlerin hepsinde bana ait bir odam, kıyafet ve kitaplarla dolu dolaplarım vardı. İstanbul'da yaşamaya başladıktan sonra da, annemle babamın farklı şehirlerde olması sebebiyle çok 'evli' … Okumaya devam et Ege’den Havadisler: Duvarları resimli Ulamış Köyü, sokakları korkuluklu Barbaros Köyü
Seyahate çıkmaya karar verip, “Nereye gitsem?” hayalleri kurmaya başlayanların aklına en sonlarda gelecek ülkelerden biridir muhtemelen Kazakistan. Ülkenin adı telaffuz edildiğinde bile, akla yalnızca çorak bozkırlar, egzotik çadırlar, karakteristik göz yapıları olan çocuklar geliyor. Gerçekten de Türkiye’den kalkıp yalnızca seyahat etmeye gitmek için değer mi tartışılır. Çünkü hem yolu uzun, saat farkı minik bir jet-lag … Okumaya devam et Alternatif Almati Rehberi
Sabah gözlerimi ışıl ışıl bir güneşle, pofuduk yatağımın içinde açıyorum. Çok daha kapalı ve sevimsiz gri bir havaya kendimi hazırlamıştım; ama dışarıda güneş ışıl ışıl parlıyor. Keyifle yataktan fırlayıp özenle üzerimi giyiniyorum. En sevdiğim konulardan biri stratejik giyinmeler… Genel merkezden geliyor olmaya uygun havalılıkta; ama aşırı ciddi olmaktan özellikle kaçınarak renkli bir elbise giyiyorum. Otelimin … Okumaya devam et Kazakistan 1. Gün: Şehirden dağlardan meraklı gözlemler
Hukuk bürosunda çalıştığım yıllarda, iş seyahatleri her haftamın olağan bir parçasıydı. İlk duruşmama Yenice Adliyesi'nde girmiş, avukatlık ruhsatımı aldığım ilk haftayı gayrımenkul işleri için Bodrum'da geçirmiştim. Sonraki yıllarda yaklaşık her hafta bir günümü Ankara'da geçirirken, sık sık Anadolu'ya da yolum düşüyordu. Bir gün Elazığ'da duruşma çıkışında eliböğründe yerken, ertesi gün Paris'te ICC'den çıkıp şarap içiyor … Okumaya devam et İlk Asya Deneyimi: İstikamet Kazakistan!
Bir Doz Minik Güzel Şey 