Çalıştığım şirkette, katılımcı sayısı gittikçe artan, yine de şirketin toplam çalışan sayısı düşünülürse oldukça minik sayılabilecek bir grubun, "Mod Günü" diye bir etkinliği var. (Belki siz de benzer bir etkinliği uygulamak istersiniz diye, detaylarını da vereceğim.) Sırası gelen kişinin, çarşamba günü, saat 15:00 ile 15:30 arasında o sıralar dinlemekten hoşlandığı bir şarkıyı, mail üzerinden link … Okumaya devam et Şanlıurfa: Manici Otel, Sıra Gecesi, Balıklıgöl
Avrupa'da ne zaman yüzyıllardır faaliyet gösteren bir pastaneye, alışveriş merkezine veya sinemaya gitsem, içim sızlar. İstanbul'da tarihi olan her şeye eski muamelesi yapılmasına, restore edilmek yerine, yıkılarak daha büyük, daha beton ve daha zevksizinin kondurulmasına küfrederim. Üniversiteye yıllarımda, evden çıkıp İstiklal'de kitapçıları gezip, İnci Pastanesi'nde profiterol yediğim, sağlı sollu dizilmiş tarihi binalara hayranlıkla bakmaktan önüme … Okumaya devam et Pera Palas’ta bir haftasonu
Ben kendimi bildim bileli, havalar soğudukça yavaşlarım, tembelleşirim. Koltukta uzanıp, battaniyelerin altına kıvrılıp, saatlerce müzik dinlemek, film izlemek, kitap okumak, kahve ve şarap içmek isterim. İçime dönerim, kendime kalırım. Kaloriferden çok uzağa gidemem. Paramın çoğunu mis kokulu kremlere, tütsülere, dergilere, kitaplara ve mumlara harcamaya başlarım. Sabahları çarşafa dönüşüp yataktan hiç çıkmamayı arzularım. Yazın üzerime bir … Okumaya devam et Log out. Shut down. Smile.
Geçen sene tam bugün, üç yıla yakın süredir çalıştığım hukuk bürosunun kapısından son defa çıkmıştım. O sıralarda ne kadar büyük bir değişikliğe adım attığımın henüz farkında değildim. Başında binlerce saat geçirdiğim masamla vedalaşmıştım, bana orada geçirdiğim yıllarda inanılmaz çok şey öğreten patronumla ve artık davalara girmeyeceğim için avukatlık cübbemle de... O gün aynen şöyle yazmıştım: … Okumaya devam et 2016 yılının “best of”ları
Uçağın inişe geçmesiyle uyanıyorum, heyecanla camdan aşağı bakıyorum. İnanılmaz güzel bir manzara. Uçsuz bucaksız bir mavilik. Etrafını çeviren kahverengi tepecikler, çöle benzeyen bozkırlar. Yere gittikçe yaklaşıyoruz, ama ortalıkta havalimanı da yok pist de yok. Yogitam ile birbirimize bakıyoruz. "Uçak nereye yaklaştı bu kadar? Suya mı ineceğiz?" Kikirdeşiyoruz. Cumartesi sabahın köründe kalkıp kahvaltı etmek için Van'a … Okumaya devam et Kahvaltısı meşhur dediler gittik: VAN
Cuma'da öğle yemeği üzerine, eve dönmek için Teşvikiye dolmuşunun kalkmasını beklerken, XoXo The Mag'in bu ayki sayısını karıştırmaya başlıyorum. Edwina Sponza ile yapılan söyleşi dikkatimi çekiyor. Can sıkıntısının aslında iyi bir şey olduğundan bahsediyor. "Bu tür kendine dönüp kendini dinleyebildiğin, yalnız kaldığın zamanlarda, zihnin açılıyor ve bir boşluk yakalıyorsun. Belki yapamadığın, aklında olan ama bir … Okumaya devam et Not Defterim: Iris, Chia Puding, Kozmetikler, Miskin Haftasonu
İstanbul'u her ne kadar çok severseniz sevin, bazen bir molaya ihtiyaç duyarsınız. Korna, araba sesi ve konuşma uğultusu olmayan sessiz bir yerde bulunmak istersiniz, zamanın daha yavaş akmasına ihtiyaç duyarsınız. Yeşili özlersiniz. Koşmadan yavaş bir gün geçirmek... Diğer yandan bir seyahat planlamak da bir sürü iş demektir. Uçak bileti alternatiflerini karşılaştır, konaklama rezervasyonu yap, herkese … Okumaya devam et Narköy’de Bir Pazar Günü
Yıllardır "mükemmel ajanda"yı arayanlardanım. Gittiğim her seyahatte ajandalara mutlaka göz atıyorum, yeni yıl yaklaşırken kitapçılarda saatlerce ajandaları inceliyorum, başkalarının kullandığı ajandalara karşı önlenemez bir merak duyuyorum. Hem her gün için ayrı bir sayfası olsun, hem de yıllık, aylık ve haftalık hedefler listesi bulunsun istiyorum. Aklıma gelen diğer şeyleri listeleyebileceğim ve okuduğum kitaplarda beğendiğim cümleleri not … Okumaya devam et Not Defterim: Mükemmel Ajanda ve Koşuyorsam Bir Sebebi Var!
Şirkette her şeyiyle sıradan bir pazartesi. Herkes bir yerlere koşuşturuyor, mailler yağıyor, kahve almaya veya tuvalete giderken ayak üstü sohbetler ediliyor. O sırada telefonuma bir ekran görüntüsü geliyor. Londra - İstanbul bileti karşımda duruyor. "Ajandana kaydet" notuyla... İnanamıyorum! Şirketteki masamın üstüne çıkıp dans etmek istiyorum. Yüzümde şapsal ve kocaman bir gülümsemeyle kendi kendime mırıldanıyorum: "Geliyor … Okumaya devam et Bir İstanbul aşığı rehberliğinde turistik (!) haftasonu
Haftaiçi bir gün. Saat 22:00. Metrodayım. Elimde ne zamandır okumak istediğim bir kitap var; ama okumaya halim yok. Bütün gün şirkette çalıştıktan sonra, MBA dersine girmiş olduğum için beynimin her hücresi yorgun. O an hayattan bütün beklentim eve ulaşıp, sıcacık bir duş aldıktan sonra, en sevdiğim ev kıyafetlerini giyip, mis kokulu bir kahve içmekten ibaret. … Okumaya devam et Sevdiğiniz Yaşamı Tasarlayın!
Bir Doz Minik Güzel Şey 