Bir cumartesi sabahı... Çalışmadığımdan beri kendiliğimden ve alarmsız oldukça erken saatlerde uyanmama şaşırıyorum. Her sabah yataktan sürünerek kalkan ben miydim sahi? Yüzüme kil maskemi sürüyorum, dolaptan kahvaltı niyetine bir şişe smoothie çıkarıyorum, arka fonda biraz müzik güzel gider. Elim de hep Zeynep Bastık cover'larına gidiyor bu aralar. İstanbul'da şimdilik son günüm, önümüzdeki iki hafta Akyaka … Okumaya devam et Not Defterim: gabfoods, pero yeniköy, hatice saka makyajı, los altos
Düzenli görüştüğün bir adamla yollarını ayırdığında, duygusal karmaşalar yaşıyorsun, kendini, onu, ilişkiyi sorguluyorsun filan; ama bütün bu duygusal meseleleri bir kenara bırakırsak, bir de "Eee, şimdi bu gün ne yapacağım?" sorusuyla baş başa kalıyorsun. Çünkü hayatında gerçekten keyifli vakit geçirdiğin biri olduğunda, akşam yemeği yemek için buluşuyorsun onunla, hoop bir bakmışsın sabaha kadar dans ediyorsunuz, … Okumaya devam et Not Defterim: İlişki Sonrası Düşünceler, Midsommar, Avokado Bar, Hane Kadıköy…
İnsanın hayatında üç ay çok kısa bir süreymiş gibi görünüyor. Göz açıp kapatıncaya kadar geçen bir süre... Ben ise geride kalan üç ayda, bu sürenin bir kişinin hayatını baştan aşağı değiştirmeye yetebileceğini deneyimledim. İlk önce yıllardır çalıştığım iş yeri ile bağlantım kesildi. Orada daha uzun yıllar çalışmayacağımı biliyordum; çünkü benim verdiklerim aldıklarımın çok üzerine geçmeye … Okumaya devam et Gelsin hayat bildiği gibi gelsin, işimiz bu; yaşamak
Ne zaman annem bana gelse, kapımın önündeki çöpleri karıştırmaya başlıyorum: "Acaba bugün nelerimi çaktırmadan attı?" diye düşünerek. Annem, kalabalıktan, düzensizlikten, çok eşyadan hoşlanmayanlardan. Hiç bir zaman anı diye bebeklik kıyafetlerimizi filan saklamadı mesela. Hatıra olarak sakladığı tek şey fotoğraflar sanırım. "Kullanılmayan her şey, iyi durumda ise kullanacak birilerine verilmeli; yoksa da atılmalı." yaklaşımında oldu her zaman. … Okumaya devam et #dahaiyiben: Hayatımdaki her şey değişirken, eşyalar neden aynı kalsın ki?
Seyahatler, hep sürprizler ve maceralarla doludur. Her yol, kendisine özgü garip bir davetkarlık ve bilinmezlikler taşır. Yola çıkma amacı yiyip, içip, gezip tozmaktan bile ibaret olsa, aslında daha derinde bir şeyler olur hiç bilmediğin topraklara ayak bastığında... Kendi hayatına daha dışarıdan bakarsın, daha kendin olursun, şehir hayatında günde yalnız birkaç saatini geçirdiğin arkadaşlarınla tatildeyken günleri … Okumaya devam et Sürprizli Bir Tekne Macerası: Bodrum, Kalymnos, Kos, Leros, Patmos
Herkes video izlemeye, instagram postları altında birkaç cümlelik hap bilgileri almaya çok alıştı sanırım. Bütün seyahatlerimde gezdiğim, gördüğüm, kaldığım yerleri uzun uzun anlatmama rağmen, onları okumak yerine, zaten yazmış olduklarımı, instagram'dan mesaj atarak bana tekrar tekrar soranlar oluyor. Eskiden yaşlı teyze misali, "Yahu, emeğe saygı, açıp okusana evladım. Sana bu mesaja cevap olarak vereceğimden çok … Okumaya devam et Gürcistan’dan Karadeniz’e… Machael umarken leziz Trabzon!
Son bir haftadır "Nasıl bu kadar kendi hayatına dönebildin?", "Ben olsam evde oturmuş ağlıyor olurdum.", "Bunu nasıl yapabiliyorsun anlatsana bize." mesajı aldım ki, yazmak istediğim seyahat konularını bir kenara bırakıp ilişkileri tekrar gündeme alıyorum. Bir de instragram paylaşımlarımı "Wuhuhu Sezen kalaşnikofla tarıyor resmen çocuğu!" benzeri nidalar eşliğinde coşkuyla takip edenler vardı. Onları da kikirdeyerek kucaklıyorum. Düşen küçük çocuklar … Okumaya devam et Bir Doz İlişki Tavsiyesi
Tiflis'i beklediğimizden çok daha sevmiş olarak, aşırı konforlu ve lüks trenimizle beş saatlik yolculuğun sonunda, sabahın köründe Batum'a varıyoruz. Sabahın 5:00'inde, biz daha valizlerimizi toparlayıp, trenden inmek için gözlerimizi açmaya çalışırken, bir kaç adam kompartmandan kafasını uzatıp "Taksi? Taksi?" diye sormaya başlıyor. Tiflis'te havalimanından şehre giderken şahane bir kazık yemiş olduğumuzdan, Maxim application kullanarak taksi … Okumaya devam et Romantizm ve Taksi Kavgaları Şehri Batum
Evde dans edip ağlarken, gözümün önüne nice sahne geliyor. Çeşme’den, Napa’dan, Oslo’dan, Londra’dan, İstanbul’dan, Tel Aviv’den; havalimanlarından, restoranlardan, partilerden… Dans ederken, kahkahalar atarken, kadehler tokuşurken, el ele yürürken, kendimi tamamlanmış hissederken, mutluyken, ışıldarken… Karşımda bambaşka adamlar bana ışıldayan gözlerle bakarken… Gülümsüyorum. Daha çok dans ediyorum. “Teşekkür ederim hayat!” diyorum. Kendime bir bardağa biraz buz, üzerine … Okumaya devam et Kişisel Aşk Tarihim
Merhaba İstanbul! Biliyorum benden şu anda daha günlük vari bir yazı bekliyorsunuz. Merak ediyorsunuz, aklınızda soru işaretleri var. Bu kız tekneyi neden terk etti, neden mis gibi güneşlenmek yüzmek yerine atlayıp İstanbul'a geldi? Her şeyi toparlayıp yazmak için biraz zamana ihtiyacım var. Kabaca bir özet geçmek gerekirse, o adam benim olduğunu sandığım adam değilmiş, biz … Okumaya devam et Whısper Sweet Nothıngs: Bükreş
Bir Doz Minik Güzel Şey 