Bir zamanlar ayaklı Foursquare gibiydim. Etrafımdaki herkes yemek veya haftasonu planını yapmadan önce bana danışırdı. Canlı müzikli bir yere gitmek istiyorum, ilk buluşma için kızı etkileyecek bir mekana ihtiyacım var, en iyi sushi'yi nerede yerim... Bu tip soruların hepsine hazırdım. Şehrin göbeğinde çalışıyor, her gün öğlen ve akşam yemeğimi dışarıda yiyor, İstanbul'da yeni açılan her … Okumaya devam et İstanbul’dan Keşifler: Smelt&Co Tadımları, Komşuköy, TOI ve Healthyish
On sekiz yaşıma girdiğim seneye kadar doğum günlerimi sabırsızlıkla beklerdim. On sekiz yaşında olmak, geceleri dışarı çıkabilmenin ve kendi hayatının kararlarını alabilmenin anahtarıydı çünkü! Parti organizasyonuna, davetli listesine, ne giyeceğime haftalar önceden kafa patlatmaya başlardım. Hayalini kurduğum telefon, bisiklet, bilgisayar veya kameranın da (kendi harçlığımda alamayacağım şeyler) annemle babamın bana doğum günü hediyesi olacağını bal … Okumaya devam et Yine, yeniden, yeni bir 29. yaş!
Mevsimlerden yazsa, en çok arkadaşımla İstanbul - İzmir uçağında karşılaşıyorum. Beyaz yakalıların vazgeçilmez rutinlerinden biri cuma akşamı iş çıkışında Çeşme'ye doğru yol almak. Hafta içi dilden düşmeyen bir teklif: "Hafta sonu Çeşme'ye mi gitsek?" Yıllık izin kullanmadan, deniz ve partiyi bir arada sunması sebebiyle cazip bir seçenek kabul ediyorum. Ne zaman gitsem çok da eğleniyorum. … Okumaya devam et Ege’den Keşifler: Akın’ın Yeri, Ayda Bağları, Urla Sanatçılar Sokağı, Ressam Köyü ve Alaçatı Pazarı
Vazgeçemediğim elbiselerin üzerine jean ceketler geçirmeye başladım. Sabahları biraz üşüyerek uyanıp "Yorganı artık çıkarsam mı?" diye düşünmeye de... Yazın bittiğini kabullenmeyip donana kadar bronz bacaklarımı açıkta bırakan etekler ve elbiseler giymeye devam etmeyi planlasam da, eylülün de sonuna yaklaştığımız gerçeği apaçık ortada. İstemesem de bitiyor yaz. Dönüp bütün bir yazı düşündüm. Geçtiğimiz senelerdekinden biraz farklıydı … Okumaya devam et 2018 Yazının Z Raporu
Bonjuk Bay’in ne zaman ne şekilde radarıma girdiğini hatırlamıyorum; ama bir süredir takip edip, gitmek için uygun bir zamanı kolluyordum. Kutlanacak bir doğum günü gibi harika bir sebep, başbaşa vakit geçirmek için boş bırakılmış bir haftasonu ile birleşince, Bonjuk Bay kendi zamanını yaratmış oldu. Dürüst olmam gerekirse, gitmeden önce neyle karşılaşacağımızdan emin değildim. Kendine bohem … Okumaya devam et Milliyetsiz Bir Ütopya: Bonjuk Bay
Bu bayram tatili için planım, İtalya kıyılarına uzaktan bakarak, “Veni Vidi Amavi” gibi cümleler kurarak Hırvatistan’ı boydan boya kat etmekti. Yıllar önce Ibiza’da geçirdiğimiz günlerde keşfetmiştik Obonjan Island’ı… Bir türlü hepimize uyan bir zaman aralığı bulup yolumuzu düşürememiştik buraya. Sonunda bu bayram tatilinde Obonjon Island’a gitmeye hazırdık. Hatta Zagreb’de bir günümüzü geçirip, Pula’da bir üzüm … Okumaya devam et Hayatta kalmak için sana ihtiyaçsızlığım, birlikte gezeceğimiz okyanuslara engel olmasın*
Sabah uyanıp gözlerimi açtığımda ilk gördüğüm şey yatağımın yanındaki duvarda asılı devasa Mekke fotoğrafı, kafamı kaldırdığımda gördüğüm şey ise, annem orada olsa, ertesi gün hepsini devasa bir çöp torbasına doldurup kapının önüne atacağı cinsten ıvır zıvırın hazine gibi sergilendiği boydan boya kaplı camlı dolap. Üçümüz farklı saatlerde aynı manzaraya uyanarak, yataklarımızdan kalkıyor ve balkonumuzdaki hamağın … Okumaya devam et Isparta Civarında Bir Cumartesi: Salda Gölü, İnsuyu Mağarası, Kuyucak Köyü
Cuma günü öğle saatlerinde kabin boy bagajlarımız ile şirketten çıkıp, pembe ve sarı elbiselerimizle havalimanının yolunu tuttuğumuzda, “Nereye?” diye soranlar “Çeşme, Bodrum, Marmaris” gibi bir cevap beklerken, neşeyle “Isparta” diye cevap verdiğimizde şaşırıyorlar. “Isparta mı?” Daha önce Urfa'ya, Kars'a, Van'a ve hatta Fas'ta giderken de hep böyle tepkiler aldığımdan ve hepsinde geçirdiğim günlere ayrı ayrı … Okumaya devam et Kendi Kaderini Değiştiren Lavanta Kokulu Köy: Kuyucak
Sabah gözlerimi açtığımda bir kaç dakika nerede olduğumu düşünüyorum. Birkaç günü aşan, sürekli şehir değiştirerek farklı otellerde konakladığım tatillere özgü bir kafa karışıklığı bu. Çok sevdiğim... Gerinerek, jilet gibi ütülü pofidik yastıklarım arasında dönerken, yavaş yavaş zihnim de uyanıyor. Amman'da ikinci günümüz, aynı zamanda da Ürdün'ü baştan başa kat ettiğimiz seyahatin sonu. Akşam İstanbul'a döneceğiz. … Okumaya devam et Amman 2: Lüks Kral Oyuncaklarından, Sokak Sanatına Son Gün
Ölü Deniz'den Amman'a doğru yola çıktığımızda biraz buruğuz. Bir hafta önce başladığımız bu seyahatte sırasıyla Akabe, Wadi Rum, Petra ve Ölü Deniz'i gezerek ülkeyi bir ucundan diğer ucuna kat ederken, her durağımızda bambaşka doğa harikalarının tadını çıkarttık. Amman, İstanbul'a dönüş uçuşumuzu yapacağımız şehir; bu yüzden Amman'a gitmek aynı zamanda seyahatin sonuna çok yaklaştık demek. Diğer … Okumaya devam et Amman’dan iki muhteşem cafe: Wild Jordan, Books@Cafe ve en iyi falafelci Hashem
Bir Doz Minik Güzel Şey 