Burrata'ya bıçağımı batırıyorum, içindeki kremamsı kısım akmaya başlıyor. Hemen altında, erken hasat sızma zeytinyağı ve %100 deniz tuzu eklenmiş organik roka ve şeker domates dilimleri var. Burrata akarken, hepsinden bir çatal alıp ağzıma götüyorum. Aşırı lezzetli. Tuzu, yağı ve peyniri çok kaliteli, sebzesi taze. Son zamanlarda yediğim en iyi burrata salatası. Asıl güzel olan şey … Okumaya devam et Sağlıklı, Lezzetli, Havalı ve Yerli: Tazedirekt, Salted, Buffa, Fomilk, Güzel Gıda
Evimle aidiyet hissimi pekiştirmek ve çok daha keyif alacağım bir yaşam alanı yaratmak için önümde iki seçenek vardı: Marie Kondo’nun kitabını tekrar okuyarak bir hafta sonumu eşya atmaya ayırabilirdim. Ki bu durumda evimden poşet poşet eşya çıkacağı garantiydi, çünkü uzun zamandır hiç açılmamış dolapların içi tıka basa kıyafet, dergi ve bilimum eşya doluydu. Bütün bu … Okumaya devam et YENİ BİR YAŞAM ALANI OLUŞTURMANIN İLK ADIMI AZALMAK: Mushaboom Dükkan, Modacruz, Tarz 2, Let Go, Dolap ve Kıyafet Kutuları
Kitapçıya giriyorum raflar kişisel gelişim kitaplarıyla dolu. Çok satan on kitap varsa, yarısından çoğunun adı “kendine inanmak” , “mutluluk” , “başarmak”, “değişmek” kelimelerini içeriyor. Elimi sallasam yaşam koçuna çarpıyor. Sonra etrafıma bakıyorum, kimse neşe saçmıyor. Kimse hayalindeki hayatı yaşamıyor. Herkesin “gelecekte bir gün yapacakları” listesi hep gelecekte bir günü beklemeye devam ediyor. Bu işte bir … Okumaya devam et Muhteşem hayatımızı yaratma yolculuğumuz: 100 gün projesi
Aidiyet… Hiç üzerinde düşünmeye gerek duydunuz bu kavramın bilmiyorum. Herkes daha ziyade hayatında çok da yolunda gitmeyen, karmaşık, tekleyen konulara eğildiğinden, bazen bir kişinin gündeminde olan ve sürekli zihnini işgal eden bir konu, bir başkası için zaten sisteminin tıkır tıkır işleyen bir parçası olduğundan, hiç üzerinde düşünmeye veya konuşmaya bile gerek duymuyor. Türkiye’de doğup büyümüş … Okumaya devam et Aidiyetsiz bir kadın ve ait hissetme çabası olarak ev
Geride kalan bir seneyi tek bir kare ile özetlemem gerekse kesinlike şunu seçerdim: 2019 yılına oturmuş bir düzenle başlamıştım. Daha doğrusu ben öyle olduğunu sanıyordum. Hep öyle olur ya; bir şeyler için çaba harcadıkça, olmayan, olduramadığımız yanlarını görmezden gelip, bir düzen kurmayı başardığımıza inandırırız kendimizi. Ben de haliyle, 2019 yılının öngöremediğim büyük sürprizler ve ne … Okumaya devam et Karmik Şakaları Bol Bir Sene: 2019!
Dans edebilecek kadar sağlıklı mısın? Yanlarında tamamen kendin olabildiğin ve her halinle sevildiğin arkadaşların var mı yok mu? Hayattaki en önemli meseleler bunlardır belki de...
Hava karanlıkken evden çıkıyorum. Elimde bir kaşık hindistancevizi yağı karıştırılmış kahve dolu fincanımla. Sabah kahvaltısı niyetine... Mesleki olarak çok geliştirici, özel hayat açısından bakarsak oldukça yoğun bir tempoda çalışıyorum. Sürekli partilememe ve yoğun flört gündemime alışan arkadaşlarıma endişe verecek kadar sakin günler geçiriyorum. Sıcacık bir duş alıp yağlara bulanmak ve sonra sıcak evimde takılmak, dışarıdaki … Okumaya devam et İstanbul’dan Keşifler: Yalova Restorant, Primitif Sokak Yemekleri, Westend, nab.
Her yılın sonunda durup, şöyle detaylıca geriye bakmayı ve kendimle hesaplaşmayı sevenlerdenim. Geride kalan bir senede neler yaptım, hangi konularda iyiydim, kimleri kırdım, neler kazandım, hayatımda neler oldu bir gözden geçiririm. Büyük bir kısmına yazdığım yazılarla tanıklık ettiniz, biliyorsunuz, 2019 benim için sıra dışı bir seneydi. Yıkılan düzenler, duygusal iniş çıkışlar, fırlama günler ve yeniden bir … Okumaya devam et 2019 yılının “best of”ları
Üzerime bir elbise geçirip evden çıktığım, el kadar çantaya birkaç bikini, jean şort ve crop top koyup haftalarca seyahat ettiğim günleri, bronz bacaklarımı, tuzlu su ile hep hacimli duran saçlarımı şimdiden özlemeye başladım bile. Geçenlerde bir sabah, "Çok soğuk." diye isyan ederek taksiye binip, kahve termosumu kafama diktiğim anda taksici abi büyük bir sükunetle "150 … Okumaya devam et Not Defterim: Türk Mutfağı 2.0, Ahmet Kaya, İki Tek, İkiz Kalpler Meditasyonu
Zaman hızla akıp geçerken, benim yazı yazma hızım, hayatımın temposuna bir sene daha yetişemezken, Elif Şafak'ın Aşk romanını yeniden okumaya başladığım bu günlerde, gidip de bir türlü yazamadığım Konya düştü aklıma. Tam bir sene önce bu zamanlardı. O zamanlardaki erkek arkadaşım, iş için Amerika'ya gitmişti ve onun geri dönüş tarihi peyderpey ertelendikçe ben tahammülsüzleşiyordum. Benim … Okumaya devam et Şeb-i Arus ve Konya: “Aşk, sandığın kadar değil, yandığın kadardır.”
Bir Doz Minik Güzel Şey 